مصاحبه با آقای ساعد نیک ذات

منتظر ثبت لحظه شما هستیم!

مصاحبه با آقای ساعد نیک ذات

ساعد نیک ذات: دوره چهارم جشنواره نورنگار جدی تر برگزار می شود

بخش اول- ساعد نیک ذات فیلمبردار سینما و عکاس شناخته شده که از مشاوران اصلی جشنواره نورنگار و از داوران سال های گذشته این جشنواره بوده، معتقد است دوره چهارم جشنواره نورنگار با ورودیه ای که برای شرکت کنندگان جشنواره در نظر گرفته شده است، جدی تر برگزار خواهد شد.

 

نیک ذات در ابتدای صحبت هایش درباره جشنواره نورنگار می گوید: «برگزار کننده جشنواره نورنگار یک بنگاه اقتصادیاست نه یک بنگاه فرهنگی و هماهنگ کردن مسائل اقتصادی و فرهنگی کمی سخت است چون معمولا بنگاه اقتصادی باید محاسبه سودآوری و زیان دهی را در نظر داشته باشد. در شرکت نورنگار به سوددهی به شکل دیگری نگاه می شود و به این معنا نیست که در کنار اهدای جایزه نقدی، مبلغ سود نیز در نظر گرفته شود. من سال ها با نورنگار همکاری داشته ام و می دانم که این نوع سوددهی مد نظرشان نیست.»

نیک ذات با اشاره به این که پشتوانه یک بنگاه اقتصادی تنها صفرهای حساب آن نیست، ادامه می دهد: «در واقع فعالیت های فرهنگی می تواند به اعتبار یک بنگاه اقتصادی اضافه کند و من فکر می کنم دغدغه نورنگار همین است.»

این فیلمبرداری سینمای ایران در ادامه با بیان اینکه ایران جزو کشورهایی در منطقه است که هم صنعت سینما و هم عکاسی بسیار قوی ای دارد، این طور توضیح می دهد: «در کشور ما شرکت کننده و خواهان برای مسابقات عکاسی بسیار است و جشنواره های مختلفی از جمله دولتی، خصوصی و مناسبتی و… نیز برگزار می شود. در حدی که بعضی اوقات دیگر جشنواره ها بی اهمیت می شود. مثلا اگر به عنوان داور به آن ها بروید متوجه آثار مشترک در آن ها می شوید. جشنواره نورنگار تمرکز خود را روی ایران زمین گذاشته است که از جنبه های مختلفی چون طبیعت و مردم نگاری و… می توان به آن پرداخت. در نظر بگیرید در زمستان از خلخال که سردترین تا بندرلنگه که گرم ترین منطقه است ۴۳-۴۴ درجه اختلاف دما وجود دارد. در این ۴۴ درجه اختلاف دما قومیت های مختلف زندگی می کنند و فرهنگ های متنوعی وجود دارند. از طرف دیگر، این عکاسان نیز متعلق به همین تنوع فرهنگی هستند. مثلا یک عکاس کرد خیلی کردستان را بهتر از من می شناسد و من بوشهر را بهتر از یک عکاس کرد می شناسم. یعنی یک عکاس مرکزنشین به سراغ این مناطق نمی رود و این عکاسان بومی هستند که آثارشان را برای جشنواره ارسال می کنند. به نظرم این که قومیت های مختلف در جشنواره شرکت می کنند تا ایران را معرفی کنند می تواند یکی از ویژگی های جشنواره نورنگار باشد.»

نیک ذات با اشاره به بخش دیگر جشنواره و عکاسی میراث فرهنگی و معماری، صحبت هایش را این طور ادامه می دهد: «به نظرم موضوع ایران در این مجموعه هشیارانه انتخاب شده است. بحث های مختلفی داشتیم درباره این که عکس ها را سیاه و سفید انتخاب کنیم یا ژانرهای مختلف مثل مردم نگاری را وارد این مسابقه کنیم، اما واقعیت این است که هنوز برای این اتفاق زود است. جشنواره باید گسترده تر برگزار شود تا به این نقطه هم برسیم.»

او با توجه به این که امسال مبلغ ورودیه برای جشنواره نورنگار در نظر گرفته شده است، درباره تفاوت آثاری که انتظار می رود امسال به جشنواره برسد می گوید: «به نظرم جذب کردن مخاطب با ورودیه کار سختی است. به این خاطر که ما همیشه در ایران عادت کرده ایم سوبسید بگیریم، اولین بار نیز مجله تصویرسال این کار را در ایران کرد. البته وقتی این ورودیه وجود ندارد حجم قابل توجهی از عکس به دبیرخانه جشنواره می رسد که تجربه نشان می دهد این اتفاق کار را در همه جنبه ها مشکل می کند. اولا که بسیاری از عکس ها کیفیت حضور در مسابقه را ندارند و با وجود ورودیه آدم های جدی تری به مسابقه می آیند و دوم این که کم بودن حجم عکس ها به برگزارکننده کمک می کند به تعهداتش عمل کند. من در جشنواره عکس موبایلی تهران نیز داور بوده ام، در این جشنواره ۲۱ هزار و هفتصد عکس به دبیرخانه رسیده بود و این تعداد شوخی نیست. اگر برای دیدن هرعکس ۴ ثانیه در نظر بگذارید و در این مدت هم هیچ کار دیگری انجام ندهید زمانی حدود ۶ روز باید برای این کار صرف شود و با توجه به خستگی ای که پیش می آید، ممکن است عکس خوبی هم از دست برود.»

به گفته نیک ذات این اتفاق باعث می شود خود عکاس، آثارش را انتخاب کند و این موضوع را به عهده برگزارکنندگان نگذارد: «قواعدی باید گذاشته شود که این اتفاق در جشنواره ها بیافتد. مثلا اگر قرار بر فرستادن ۳ عکس است، آثار عکاسی که ۶ عکس ارسال کرده پذیرفته نشود. همه جای جهان به این شکل است. در بسیاری از مسابقه ها که عکس ها در سایت مشخصی آپلود می شوند بعد از آپلود تعداد تعیین شده، امکان آپلود عکس بیشتر از شرکت کننده گرفته می شود. اما وقتی قرار است عکس ها به شیوه های دیگری مثل رایت بر روی سی دی فرستاده شود شرکت کننده تعداد عکس های بیشتری ارسال می کند. مثلا برای لنز کالچر و دیگر مسابقات معروف عکاسی بعد از آپلود تعداد مشخص یا با رسیدن روز پایانی صفحه بسته می شود. به نظرم این انضباط دادن ها از همین پرداخت هزینه شروع می شود و به این ترتیب دوره چهار جشنواره نورنگار با این اتفاق جدی تر خواهد بود و در بخشی که مجری به آن متعهد است نیز با کیفیت بیشتری برگزار خواهد شد.»

ادامه دارد…